Άρθρο σχετικά με Ρώσους πρόσφυγες της Μακεδονίας, εφ. Μακεδονία, 3/6/1921

Άρθρο σχετικά με διαδικασίες αυτο-οργάνωσης Αιγυπτιωτών προσφύγων, εφ. Ελευθερία, 19/12/1961
6th August 2019
Άρθρο σχετικά με το ζήτημα της Βορείου Ηπείρου, εφ. Νεολόγος Πατρών, 15/6/1945
6th August 2019
1913-1922

Άρθρο σχετικά με Ρώσους πρόσφυγες της Μακεδονίας, εφ. Μακεδονία, 3/6/1921

Μαζί με τους ελληνικούς πληθυσμούς της Ρωσίας που εγκαταλείπουν την περιοχή κατά το 1919, ως συνέπεια των δεινών του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και της κατίσχυσης της Οκτωβριανής Επανάστασης, καταφθάνουν στην Ελλάδα και ολιγάριθμοι Ρώσοι πρόσφυγες. Οι Ρώσοι πρόσφυγες είχαν βρεθεί σε εξαιρετικά δυσμενή θέση δεδομένου ότι κάποιοι εξ αυτών είχαν πολεμήσει στο πλευρό των Λευκών, ενώ όλοι είχαν υποστεί τις συνέπειες της ανατροπής της κοινωνικο-οικονομικής τους θέσης. Οι ευκατάστατοι όσο ζούσαν στην πατρίδα τους -ενίοτε αριστοκρατικής καταγωγής- Ρώσοι πρόσφυγες που κατέφυγαν στην Ελλάδα αντιμετωπίζονται με συμπάθεια από μερίδα του Τύπου της εποχής. Η συμπάθεια του χρονογράφου της εφημερίδας "Μακεδονία", εδράζεται κατά κύριο λόγο στην κοινή εχθρότητα προς την Οκτωβριανή Επανάσταση και τους Μπολσεβίκους αλλά και στην ταξική καταγωγή των προσφύγων. Περιγράφει όχι μόνο τις δυστυχίες της προσφυγιάς αλλά και τις ειδικότερες δυσκολίες στη Θεσσαλονίκη και αλλού, που απορρέουν από την απότομη απώλεια της ανώτερης κοινωνικής τους θέσης. Στέκεται ιδιαίτερα στα δεινά των γυναικών, αφήνει να εννοηθεί ότι αρκετές αναγκάστηκαν να εκπορνευθούν για να επιβιώσουν και στηλιτεύει τους ντόπιους για την άξεστη συμπεριφορά τους απέναντί τους. Το άρθρο υπογράφεται με το ψευδώνυμο «Κλόουν».

ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΚΕΨΕΙΣ
ΡΩΣΣΟΙ

Ένας από τους πιο συμπαθητικούς τύπους, ο συμπαθητικώτερος ίσως που πέρασε από την πόλι μας, είναι ο Ρώσσος. Θύματα της Μπολσεβικικής μανίας οι αριστοκρατικώτερες και ευγενέστερες οικογένειες των μεγαλουπόλεων της Ρωσσίας, περισυλλέξανε ότι ναυάγιο κι όσους ναυαγούς τους αφήκε η Μπολσεβικική καταιγίδα και μη μπορώντας να ζήσουν κάτω από το μαστίγιο και την αιμόφυρτη ρομφαία του Μπολσεβίκου, φύγαν μακρυά σ’ άγνωστους τόπους και ζήτησαν άσυλο εκεί που δεν τους έπνιγε το λάρυγκα η μολυσμένη από μίσος και κακία Ρωσσική ατμόσφαιρα. Κι η πόλη μας, είχε την τιμή να φιλοξενήση αρκετές απ’ αυτές της οικογένειες. Αν καλοσυλλογισθή κανείς της φρικτές τους περιπέτειες, δεν μπορεί παρά να πονέση κατάκαρδα και να καταρασθή τον Μπολσεβίκο και την ιδεολογία του. Χρόνια περάσαν που πρόσφυγες σ’ άγνωστους τόπους παλαίουν με τον θάνατο για να ζήσουν. Χιλιάδες ρούβλια, αντίκρυσμα ολίγων πενταδράχμων, δεν μπόρεσαν παρά λίγα καρβέλια ν’ αντικρύσουν. Σαν εξαντλήθηκε και το τελευταίο ρούβλι, σαν επωλήθη και το τελευταίο έπιπλο, που τώκαμνε περιττό τω φάσμα της πείνας, σε τι θέση βρεθήκανε μπορεί κανείς να φαντασθή. Με τι πόνο χωριστήκανε από πολυτελείς τουαλέττες για λίγα τάλληρα κορίτσια, που μ’ αυταίς ντυμένα έκαμναν την εμφάνησή τους στ’ αριστοκρατικά σαλόνια της Μόσχας, της Οδέσσας, στα θέατρα και τους χορούς. Κι ο κακός δρόμος λέρωσε στις βουρκωμένες λάσπες του πολλών κοριτσιών την τιμή, πολλών οικογενειών την υπόληψη… Μα η πείνα δεν προσμένει. Χτυπά επίμονα κι αδιάκοπα την πόρτα της υπομονής και της ελπίδας• γυρεύει να την σπάση… Ευεργετικές παραστάσεις και βοηθήματα φιλανθρωπικών σωματείων μόνο ψυχική ανακούφιση τους φέρανε. Έπρεπε να δουλέψουν για να φάνε. Μα τι δουλειά να κάμουν χέρια συνειθισμένα του πιάνου τα λεφάντινα τα πλήκτρα να χαϊδεύουν; Απ’ άψυχες χορδές μεταλλικές με χτύπημα απαλό να βγάζουν τόνους μουσικούς γλυκούς και υπερόχους; Για ποια δουλειά να κινηθούν, να τρέξουν, πόδια συνειθισμένα σε περίπατο και σε χορό; Κι όμως όλ’ αυτά, η μουσική προ πάντων, δεν δίνουν ψωμί σε φαμελιές που η απόγνωση τις κυνηγούσε. Κορίτσια κρινοδάχτυλα που κάποτε για γούστο μ’ ολόχρυσο βελόνι κεντούσανε κοσμήματα, τώρα κεντάνε για να ζήσουν. Άλλα γενήκανε γκαρσόνια κι’ οι φυσικές και επίκτητές τους χάρες με τη καλή τους θέληση και εντιμότητα είναι τα μόνα εφόδια που το ψωμί τους δίνουν. Μία επίσκεψις στο συνοικισμό τους μπορεί να πη πολύ περισσότερα από το χρονογράφημα. Αστράφτουν από καθαριότητα τα σπήτια τους κι’ οι δρόμοι τους. Γούστο λεπτό με επιμέλεια πολλή στα πενιχρά στολίδια κι έπιπλά τους δίνουν την όψη πολυτέλειας. Στο Ρωσσικό πάρκο, είδος Ζυθεστιατορίου, μπορεί κανείς να περάση ώρες ευχάριστες τα βράδυα. Κορίτσια που στη φυσιογνωμία τους είνε η σφραγίδα της αριστοκρατίας, σερβίρουν τους πελάτες πρόθυμα και γελαστά. Μανδολινάτα από Ρώσσους παίζει κομμάτια διαλεχτά με πολύ γούστο. Οι Ρωμαντικοί βρήκαν το καταφύγιό τους. Μα αλλοίμονο! Πόσο υποφέρουν ψυχικά τα τίμια αυτά κορίτσια απ’ του Ρωμηού τη στενοκεφαλιά, που θέλει και νομίζει πως θα βρη σ’ αυτά -κι επιχειρεί πολλές φορές- την ελαφρή γυναίκα του σαντάν! Μα κι’ αν δεν υποφέρουν, τον οικτίρουν, γιατί έμαθαν πια να υποφέρουν. Σκηνές που δεν τους λείπει η εύθυμή τους όψη. Και μ’ όλα ταύτα, οι Ρώσσοι καθόλου βάρος δεν έφεραν στην κοινωνία μας. Απ’ εναντίας μάλιστα, υπάρχουν περιπτώσεις στον τρόπο που ζουν και στους τρόπους της συμπεριφοράς τους, αξιομίμητες κύριε Ρωμηέ. Δυστυχισμένοι Ρώσσοι! Τάχα θα ξαναδείτε πια τα σπήτια σας;
ΚΛΟΟΥΝ


Είδος Τεκμηρίου: Δημοσιεύματα στον Τύπο
Στοιχεία Δημιουργίας
Εφημερίδα Μακεδονία
Εφημερίδα Μακεδονία
3-6-1921
Θεσσαλονίκη
Θεματική Ενότητα
"ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΚΕΨΕΙΣ.ΡΩΣΣΟΙ"
1053

Τόποι μετακινήσεων προσφύγων

Τόπος Προέλευσης: Ρωσία
Τόπος Εγκατάστασης: Μακεδονία